و قال عليه السلام : كلّما ارتفعت رتبه اللئيم نقص الناس عنده و الكريم على عكس ذلك . « 1 » شعر شنيده‌ام سخنى خوش كه پير كنعان گفت * فراق يار ، نه آن مىكُند كه بتوان گفت ( حافظ ) شعر به چه مشغول كنم ديده و دل را كه مُدام * دل تو را مىطلبد ، ديده تو را مىخواهد ( فروغى بسطامى ) شعر اى غايب از نظر ، ز فراق تو تا به چند * تازيم سو به سو و بپوئيم كو به كو ؟ ! ( دهقان ) هر لحظه كه بىتو مىرود عمر * مرگى است به شكل زندگانى شعر فراقت به جانم چو آرد شبيخون * شبى آبم از ديده آيد ، شبى خون ( هدايت ) شعر ديدار يار غايب ، دانى چه شوق دارد ؟ * ابرى كه در بيابان ، بر تشنه‌اى ببارد ( سعدى )

--> ( 1 ) . هر چه درجهء فرد فرومايه بالاتر برود ، مردمان نزدش كوچك‌تر مىشوند ؛ امّا در مورد شخص بزرگوار برعكس است ( غرر الحكم ، ح 7199 ؛ عيون الحكم و المواعظ ، ص 396 ) .